'Ik voelde me nooit zo gelukkig op school als hier!'

Op weg naar islamitisch Waldorfonderwijs op abbs De Zijderoute

Kwaliteitscoördinator Marouscha Maas en directeur Meryem Balasar van abbs De Zijderoute. Foto: BEN in de Buurt

Meryem Balasar stond niet meteen te springen om een school op te richten. Ze zat een tijdje thuis nadat ze binnen het islamitisch onderwijs had gewerkt. Ze had wel ideeën over hoe ze het anders wilde doen, maar ze dacht dat het heel ingewikkeld was om een nieuwe school te starten. Iemand van de gemeente wees haar erop dat het helemaal niet zo ingewikkeld was. Als je een goede prognose kon laten zien van het verwachte aantal leerlingen dat geïnteresseerd zou kunnen zijn, was dat rond 2018 nog voldoende om vijf jaar de tijd te krijgen je bestaansrecht te bewijzen. Die uitdaging durfde Meryem wel aan. Inmiddels krijg je als nieuwe school overigens acht jaar de tijd. 

Wat ze in gedachten had, was een school waar iedereen zich thuis zou kunnen voelen, zodat er een echte gemengde buurtschool kon ontstaan. Het islamitische gedachtengoed – de verhalen, de feesten, de cultuur – zou daarbij een inspiratie kunnen zijn. Maar ze richtte bewust een algemeen bijzondere basisschool op, en geen islamitische. In schooljaar 2019-2020 ging abbs De Zijderoute van start, met vijf leerlingen in een gebouwtje aan het Westerpark.

Thuis voelen op school

Door de lockdowns die al snel werden afgekondigd, groeide de school minder snel dan gehoopt. Toch bestaat de school nu, in het vijfde jaar, al uit 100 leerlingen, verhuisde zij naar een groter gebouw in de Buskenblaserstraat, en is er goede hoop dat over drie jaar de grens van 325 wordt bereikt, waarboven de school zelfstandig mag verder bestaan. Een gemengde school is het echter niet geworden. Vorig jaar besloten ze daarom die ambitie los te laten. 

Meryem Balasar: “De aanleiding was een gesprek dat ik had op een conferentie voor vrije scholen met professor Orhan Agirdag. Waarom wil je per se een gemengde school zijn? vroeg hij. Volgens hem was een veel belangrijker doel ervoor te zorgen dat kinderen zich thuis voelen op school.” Kwaliteitscoördinator Marouscha Maas, al vanaf de beginjaren bij de school betrokken, vult aan: “Dat zette ons op een mooi spoor: veel kinderen bij ons op school worstelen met hun identiteit, als moslim, als migrant van de tweede of derde generatie. Wij willen dat ze trots kunnen zijn op wie ze zijn, op hun afkomst. Verhalen kunnen daarbij helpen, net als werken vanuit hoofd, hart en handen. We vonden daarin veel overeenkomsten met het vrije-schoolonderwijs.”

2024-03 Zijderoute-02-uitsnede
Marouscha Maas en Meryem Balasar van abbs De Zijderoute. Foto: BEN in de Buurt

Rust in de klassen

Zoals op de vrije scholen de christelijke verhalen en vieringen de rode draad vormen in het schooljaar, zo wil De Zijderoute nu een islamitische variant van het vrije-schoolonderwijs (internationaal bekend als Waldorfonderwijs) ontwikkelen. De komende jaren wordt de school daarin onder meer bijgestaan door islamologe Anne Dijk en vrije-schoolexpert Michiel van Gent. 

De school werkt al vanaf het begin met thematisch onderwijs, eerst volgens de Noordwijkse methode, sinds twee jaar met JeeLo (Je Eigen Leeromgeving). Voor het pedagogisch klimaat maakt de Zijderoute gebruik van Regie in de School. Er is een duidelijke structuur die voor iedereen voorspelbaar is. Er is rust in de klassen, iedereen moet zich veilig kunnen voelen en alle kinderen worden uitgenodigd zelf bij te dragen aan een goede sfeer, een goed leerklimaat. En het werkt. Laatst zei een kind: “Ik voelde me nooit zo gelukkig op school als hier!”

‘Onze OKT’er is heel betrokken’

De school is nog klein, en heeft dus misschien nog niet een stevige ondersteuningsstructuur die veel andere scholen hebben. Toch komt de Zijderoute een heel eind met vasthouden van leerlingen die net wat extra’s nodig hebben. Zo had de school een tijd lang de beschikking over een logopedist voor een dag per week. Inmiddels werkt ze op school als onderwijsassistent, omdat ze liever preventief dan curatief wilde werken. Ook beschikt de Zijderoute over zij-instromers met veel expertise, waaronder een ergotherapeut die het schrijfonderwijs kan verzorgen. 

Waar de school tegenaan loopt, zijn de lange wachttijden voordat er een bijeenkomst van het Ondersteuningsteam (OT) kan plaatsvinden, vertelt Marouscha Maas. “Vaak duurt dat wel twee maanden, en dat is echt te lang als er hulp nodig is. Tegelijk zijn we wel heel blij met de deskundigheid van het OT en de onderwijsadviseurs van het samenwerkingsverband. Ook met onze OKT’er zijn we heel blij. Zij is er iedere dinsdagochtend, organiseert ook themabijeenkomsten voor ouders en is heel betrokken bij wat wij doen.”

Het zou mooi zijn als een pool komt van vaste deskundigen die binnen de school participeren, zeggen Meryem en Marouscha. “Daar zouden we echt mee geholpen zijn: orthopedagogen of andere deskundigen die zes tot acht keer per jaar bij ons komen om kinderen te bespreken, tips te geven, of eens te observeren wat er gebeurt, met name op het gebied van gedrag. Uiteindelijk zouden we ook graag kindercoaches aan de school willen verbinden die kinderen kunnen helpen en tot rust kunnen brengen. Langzaam bouwen we zo een aan zorgstructuur waarbinnen ieder kind zich veilig en thuis kan voelen op onze school.”

Meer informatie over ABBS De Zijderoute op www.abbsdezijderoute.nl.

Deel deze pagina: